با بهکارگیری پنکههای سفارشی حذف گرد و غبار الکترواستاتیکی، نرخ حذف ذرات معلق PM2.5 از ۸۵٪ فراتر رفته و مشکل تهویه دو لایهای از طریق یک سوراخ واحد را حل کرده است و همچنین مصرف انرژی پایین و پالایش کارآمد را محقق ساخته است.
تونل چونفنگ دارای طول کلی ۵٬۰۷۸ متر است که شامل ۴٬۶۰۰ متر بخش زیرزمینی میشود. این تونل با استفاده از سپری با قطر فوقالعاده بزرگ ۱۵٫۸ متری، یک تونل خودرویی از نوع «تکلولهای دوطرفه» ایجاد میکند که در آن هم طبقه بالایی و هم طبقه پایینی برای ترافیک استفاده میشوند. این امر منجر به ایجاد فضای داخلی بسیار محصور و مسیرهای پیچیده جریان هوا میشود. تهویه عرضی معمولی محدود شده است و لذا نیازمند ایستگاههای تهویه متمرکز در انتهای شرقی و غربی تونل است که در آنها پنکههای جت با توان بالا بهصورت هماهنگ با سیستم تهویه طولی عمل میکنند.
بهعنوان یک بزرگراه شهری که مناطق لوهو و فوتیان را به هم متصل میکند، انتظار میرود این تونل روزانه بیش از ۶۰٬۰۰۰ وسیله نقلیه را جابهجا کند. دود خروجی وسایل نقلیه حاوی غلظتهای بالایی از ذرات معلق PM2.5 و PM10 و اکسیدهای نیتروژن (NOx) و سایر آلایندههاست که این امر نیازهای بسیار شدیدی را نسبت به ظرفیت رقیقسازی و خارجسازی هوای سیستم تهویه ایجاد میکند. پرههای تهویه نهتنها باید تبادل اولیه هوایی را فراهم کنند، بلکه باید بهصورت هماهنگ با واحدهای پاکسازی هوا عمل کرده و حذف مؤثر آلایندهها را ممکن سازند.
فناوری BIM در تمام مراحل این پروژه بهکار گرفته شده است و «پلتفرم کنترل ریسک ایمنی» ایجاد شده است که شامل سیستم اطلاعات جغرافیایی سهبعدی (3D GIS)، سنجش از دور ماهوارهای InSAR و الگوریتمهای هوش مصنوعی برای نظارت بلادرنگ بر پارامترهای ساخت و دادههای محیطی میباشد. این سیستم همچنین به مرحله بهرهبرداری و مدیریت تجهیزات تهویه نیز گسترش یافته و پیشبینی وضعیت کارکرد پرههای تهویه و هشدار نسبت به خرابیها را پشتیبانی میکند.
کارهای جانبی تونل (مانند ایستگاه جداسازی سولفیور) قبلاً تنها در فاصلهای حدود ۱۰۰ متری از مجتمع مسکونی لو دان مینگ یوان قرار داشت. ارتعاشات با فرکانس پایین ناشی از کارکرد تجهیزات، باعث ایجاد سرگیجه، طنین در گوش و حتی ترکخوردن دیوارهای خانههای ساکنان شده بود.
در دوره راهاندازی و آزمایش عملیاتی فنهای تهویه مطبوع و تجهیزات جانبی، در صورت ناکافی بودن اقدامات کاهش ارتعاش (مانند استفادهنکردن از تکیهگاههای فنری جداسازی ارتعاشی یا عدم استفاده از اتصالات انعطافپذیر)، ارتعاشات بهراحتی از طریق زمین منتشر میشوند و منجر به اثر «نه در حیاط پشتی من» (NIMBY) میگردند.
در نهایت، پیمانکار ساختوساز مجبور شد ایستگاه تصفیه سولفیور را ۳۰۰ متر به سمت غرب جابهجا کند تا از شکایات عمومی کاسته شود؛ این امر نشاندهنده چالشهای جدی موجود در ارزیابی اولیه اثرات زیستمحیطی و برنامهریزی چیدمان تجهیزات است.
برای مقابله با غلظتهای بالای ذرات معلق PM2.5، PM10 و اکسیدهای نیتروژن (NOx) در گازهای خروجی خودرو، یک سیستم پاکسازی هوا در هر یک از انتهای شرقی و غربی نصب شده است که از فناوری فیلتراسیون چندمرحلهای + رسوب الکترواستاتیک + اکسیداسیون کاتالیستی بهره میبرد.
فنهای سیستم تهویه مطبوع (HVAC) باید فشار استاتیک و دبی جریان هوا را بهصورت پایدار تأمین کنند تا توزیع یکنواخت هوای عبوری از ماژولهای پاکسازی اطمینانبخش شود و از انسداد محلی یا کاهش کارایی جلوگیری گردد.
در طول عملیات بلندمدت، تجمع گرد و غبار روی محیط فیلتر باعث افزایش مقاومت سیستم میشود؛ بنابراین فنها باید قابلیت مجهز بودن به درایو فرکانس متغیر (VFD) را داشته باشند تا بتوانند توان مصرفی را بهصورت پویا تنظیم کرده و در عین حفظ کارایی پاکسازی، انرژی را نیز صرفهجویی کنند.
تونل از ۱۱ منطقه شکست و گسل عبور میکند که مقاومت سنگ در آن به ۱۷۳ مگاپاسکال میرسد. اختلال در زمین حین اجرای پروژه، پایداری پی سازههای کمکی مانند اتاقهای ماشینآلات تهویه را تهدید میکند.
اتاقهای ماشینآلات در عمق بالا (تا ۴۹ متر زیر سطح زمین) مرطوب و دسترسی به آنها دشوار است. پرههای بزرگ باید به صورت قطعات جداگانه حمل و در محل مونتاژ شوند که این امر خطاها در نصب و همچنین خطر ارتعاشات بعدی را افزایش میدهد.
سیستم تهویه باید با سیستمهای اطفاء حریق/دفع دود، نظارت سازهای، سیگنالدهی ترافیکی و سایر سیستمها تعامل داشته باشد. به عنوان مثال، در شرایط آتشسوزی، پرهها باید به سرعت به حالت دفع دود تغییر وضعیت دهند و پرههای جت را فعال کنند تا جریان هوا را در جهت مشخصی ایجاد کنند و تخلیه ایمن افراد را تضمین نمایند.
در محیطی شهری متراکم، ترتیب روشن و خاموش شدن پرهها باید طوری تنظیم شود که از ایجاد نوسانات فشار یا تداخل صوتی که ممکن است بر ساختمانهای مجاور تأثیر بگذارد، جلوگیری شود.
EN
